Anu pagemaker 7.0 Apple key board
చేతి వాత్రను టైప్ లోకి మార్చడం ఎలా?
గూగుల్ క్రోమ్
గూగుల్ లెన్స్
సెలెక్ట్ టెక్స్ట్
కాపి
వాట్సప్ లో పేస్ట్
చాట్ జిపిటిలో పేస్ట్
భాషా దోషాలు లేకుండా ఇవ్వు
సాహిత్యమే శాశ్వతం. సాహిత్యమే జీవితం.
చేతి వాత్రను టైప్ లోకి మార్చడం ఎలా?
గూగుల్ క్రోమ్
గూగుల్ లెన్స్
సెలెక్ట్ టెక్స్ట్
కాపి
వాట్సప్ లో పేస్ట్
చాట్ జిపిటిలో పేస్ట్
భాషా దోషాలు లేకుండా ఇవ్వు
విద్యార్థి కేంద్రిత బోధన: RTE–2009, NCF–2011, NEP–2020, NCF–2023 ప్రకారం బోధన విద్యార్థి అవసరాలు, అనుభవాలు, సామర్థ్యాలు, అభ్యసన ఫలితాల ఆధారంగా ఉండాలి.
అనుభవాత్మక, సామర్థ్యాధారిత అభ్యసనం: "చేసి నేర్చుకోవడం" (Learning by Doing), సమస్యా పరిష్కారం, విమర్శనాత్మక ఆలోచన, 21వ శతాబ్దపు నైపుణ్యాల అభివృద్ధికి ప్రాధాన్యం ఇవ్వాలి.
సమ్మిళిత మరియు భిన్నీకృత బోధన: ప్రతి విద్యార్థి అభ్యసన స్థాయిని గుర్తించి, ప్రత్యేక అవసరాలు గల విద్యార్థులతో సహా అందరికీ సమాన అవకాశాలు కల్పించే బోధనా వ్యూహాలు అమలు చేయాలి.
నిరంతర సమగ్ర మూల్యాంకనం: కేవలం పరీక్షలకే పరిమితం కాకుండా పరిశీలన, ప్రాజెక్టులు, పోర్ట్ఫోలియో, స్వీయ మరియు సహవిద్యార్థి మూల్యాంకనం ద్వారా అభ్యసనాన్ని నిరంతరం అంచనా వేయాలి.
ఉపాధ్యాయ వృత్తి నైపుణ్యాభివృద్ధి: డిజిటల్ వనరుల వినియోగం, ప్రతిబింబాత్మక బోధన (Reflective Teaching), Action Research, Professional Learning Communities (PLCs) ద్వారా ఉపాధ్యాయులు నిరంతరం తమ బోధనా సామర్థ్యాలను మెరుగుపరుచుకోవాలి.
పరిహార విద్య (Remedial Education) అనేది విద్యార్థుల అభ్యసన లోపాలను నిర్ధారించి, వాటిని సరిదిద్దేందుకు వ్యక్తిగత లేదా చిన్న బృందాల స్థాయిలో అందించే ప్రత్యేక బోధనా ప్రక్రియ.
రెమిడీయల్ టీచింగ్ ప్రధాన ఉద్దేశ్యం విద్యార్థులు కనీస అభ్యసన ఫలితాలు (Learning Outcomes) సాధించేలా చేయడం, పఠన–లేఖన–గణన నైపుణ్యాలను మెరుగుపరచడం, ఆత్మవిశ్వాసాన్ని పెంపొందించడం.
రెమిడీయల్ టీచింగ్ ప్రధాన రకాలు: వ్యక్తిగత బోధన (Individual Remediation), చిన్న బృందాల బోధన (Small Group Remediation), సహచర బోధన (Peer Tutoring), ICT/డిజిటల్ ఆధారిత బోధన (Technology-assisted Remediation), నైపుణ్య-నిర్దిష్ట బోధన (Skill-based Remediation).
సమర్థవంతమైన రెమిడీయల్ టీచింగ్ దశలు: నిర్ధారణ పరీక్ష (Diagnostic Assessment) → ప్రణాళిక రూపొందించడం → తగిన TLM వినియోగం → ప్రత్యేక బోధన → నిరంతర సాధన → మూల్యాంకనం మరియు అభిప్రాయం (Feedback).
NEP–2020, NCF–2023 దృక్పథంలో రెమిడీయల్ టీచింగ్ ప్రతి విద్యార్థి తన సామర్థ్యానికి అనుగుణంగా అభివృద్ధి చెందేలా చేసే సామర్థ్యాధారిత (Competency-based), సమ్మిళిత (Inclusive), అభ్యసన ఫలితాల (Learning Outcomes) ఆధారిత బోధనా వ్యూహంగా గుర్తించబడింది.
నిర్మాణం: ప్రతి పాఠానికి అవగాహన–ప్రతిస్పందన, స్వీయరచన, సృజనాత్మకత/ప్రశంస, భాషాంశాలు వంటి అభ్యాస పత్రాలతో పాటు ఒక పునఃశ్చరణ అభ్యాస పత్రం రూపొందించబడింది.
వినియోగ విధానం: పాఠం బోధనతో పాటు ప్రతిరోజూ అవసరానికి అనుగుణంగా ఒక అభ్యాస పత్రాన్ని చేయించి, చర్చలు, సూచనలు, ఇంటిపని ద్వారా విద్యార్థుల స్వీయ సాధనకు అవకాశం కల్పించాలి.
ఉపాధ్యాయుని పాత్ర: విద్యార్థుల అభ్యాస స్థాయిని నిరంతరం పరిశీలించి, వ్యక్తిగత మార్గదర్శకత్వం అందిస్తూ, జంట/సమూహ అభ్యసనం, తగిన బోధనా వ్యూహాలు, స్థానిక వనరులు, అవసరమైన TLMలను ఉపయోగించాలి.
ఫలితాలు: అభ్యాస పుస్తకాల ద్వారా నిరంతర సాధన అలవడి, భాషపై పట్టు, ఆత్మవిశ్వాసం, సామర్థ్యాధారిత అభ్యసనం పెరుగడంతో పాటు వెనుకబడిన విద్యార్థుల అభ్యసన లోపాల నివారణకు సమర్థవంతంగా దోహదపడుతుంది.
సామర్థ్యాల సాధన లక్ష్యం: భాషా బోధన ద్వారా విద్యార్థుల్లో వినడం–మాట్లాడడం, చదవడం–అవగాహన, స్వీయరచన, సృజనాత్మకత, పదజాలం, వ్యాకరణం వంటి ప్రధాన భాషా సామర్థ్యాలను పెంపొందించి అభ్యసన ఫలితాలు సాధించడం.
ప్రధాన భాషా సామర్థ్యాలు: (1) వినడం–మాట్లాడడం, (2) ధారాళంగా చదివి అర్థం చేసుకొని ప్రతిస్పందించడం, (3) స్వీయరచన, (4) సృజనాత్మక వ్యక్తీకరణ, (5) పదజాలం–వ్యాకరణ వినియోగం ద్వారా భాషా ప్రావీణ్యం పెంపొందించడం.
అభ్యసనాభివృద్ధి కార్యక్రమం: తరగతి స్థాయి అభ్యసన ఫలితాలు సాధించలేని విద్యార్థులకు చదవడం, అవగాహన, లిఖిత వ్యక్తీకరణ వంటి మౌలిక సామర్థ్యాలను బలోపేతం చేసే ముందస్తు సంసిద్ధత కార్యక్రమం.
అమలు విధానం: ప్రారంభ, మధ్యంతర, అంత్య పరీక్షల ద్వారా విద్యార్థుల స్థాయిని గుర్తించి, ప్రత్యేక పీరియడ్లు, కార్యకలాపాలు, నిరంతర సాధన, వ్యక్తిగత మార్గదర్శకత్వంతో మౌలిక నైపుణ్యాలను అభివృద్ధి చేయడం.
ఆశించిన ఫలితం: మౌలిక సామర్థ్యాలు బలపడినప్పుడు మాత్రమే విద్యార్థులు తరగతి స్థాయి అభ్యసన ఫలితాలు, భాషా సామర్థ్యాలు సాధించి ఆత్మవిశ్వాసంతో సృజనాత్మకంగా భాషను వివిధ సందర్భాల్లో సమర్థవంతంగా వినియోగించగలుగుతారు.
సాంకేతిక వనరుల వినియోగం ద్వారా భాషా బోధనను విద్యార్థి కేంద్రితంగా, ఆసక్తికరంగా, అనుభవాత్మకంగా తీర్చిదిద్దుతూ వినడం, మాట్లాడడం, చదవడం, రాయడం (LSRW) నైపుణ్యాలను అభివృద్ధి చేయవచ్చు.
IFP, DIKSHA, QR కోడ్లు, ఈ-పుస్తకాలు, వీడియోలు, Google Classroom, Quizizz, AI సాధనాలు వంటి డిజిటల్ వనరులు బోధనను మరింత ప్రభావవంతంగా, సృజనాత్మకంగా మార్చుతాయి.
NEP–2020, NCF–2023 సూచించిన సామర్థ్యాధారిత, అనుభవాత్మక, సమ్మిళిత విద్య అమలులో సాంకేతిక వనరులు కీలక పాత్ర పోషిస్తాయి.
తక్షణ మూల్యాంకనం, స్వయం అభ్యసనం, వ్యక్తిగత ఫీడ్బ్యాక్, డిజిటల్ కంటెంట్ వినియోగం ద్వారా విద్యార్థుల అభ్యసన నాణ్యతను మెరుగుపరచవచ్చు.
సాంకేతికత ఉపాధ్యాయునికి ప్రత్యామ్నాయం కాదు సహాయక సాధనం మాత్రమే. ప్రణాళికాబద్ధంగా, పాఠ్య లక్ష్యాలకు అనుగుణంగా వినియోగించినప్పుడే ఉత్తమ అభ్యసన ఫలితాలు సాధ్యమవుతాయి
ధారాళ పఠనానికి ప్రాధాన్యం: విద్యార్థులు సరైన ఉచ్చారణ, వేగం, భావవ్యక్తీకరణతో చదవడం అలవర్చేందుకు వ్యక్తిగత, జంట, గుంపు, పాత్రధారణ పఠన వ్యూహాలను అమలు చేయాలి.
అవగాహనాభివృద్ధి: పూర్వజ్ఞానాన్ని చైతన్యపరచడం, శీర్షిక–చిత్రాల ఆధారంగా ఊహించడం, ప్రశ్నించుకుంటూ చదవడం, ముఖ్యాంశాలను గుర్తించి సంక్షిప్తీకరించడం ద్వారా పఠనావగాహన పెంపొందించాలి.
విద్యార్థి కేంద్రిత బోధన: చదవడంలో వెనుకబడిన విద్యార్థులకు అక్షరాల నుంచి పదాలు, పదాల నుంచి వాక్యాల వరకు దశలవారీగా ప్రత్యేక శిక్షణ అందించాలి.
గ్రంథాలయ, స్థానిక వనరుల వినియోగం: కథలు, పత్రికా కథనాలు, జానపద సాహిత్యం, సమకాలీన రచనలను చదివించడం ద్వారా ఆసక్తి, అవగాహన, విమర్శనాత్మక ఆలోచనను పెంపొందించాలి.
నిరంతర మూల్యాంకనం: మౌఖిక, లిఖిత ప్రశ్నలు, పునఃపఠనం, చర్చలు, స్వీయ ప్రతిస్పందనల ద్వారా విద్యార్థుల పఠనావగాహనను నిరంతరం అంచనా వేసి మెరుగుపరచాలి.
పఠన సంస్కృతి వికాసం: గ్రంథాలయం విద్యార్థుల్లో పుస్తక పఠన అలవాటును పెంపొందించి, భాషా నైపుణ్యాలు, పదసంపద, సాహిత్యాభిరుచిని అభివృద్ధి చేస్తుంది.
బాలస్నేహపూర్వక గ్రంథాలయం: విద్యార్థుల వయస్సు, పఠన స్థాయికి అనుగుణంగా కథలు, జీవిత చరిత్రలు, విజ్ఞాన పుస్తకాలను అందుబాటులో ఉంచి ఆకర్షణీయమైన పఠన వాతావరణం కల్పించాలి.
నిర్ధారిత గ్రంథాలయ పీరియడ్: ప్రతి తరగతికి వారానికి కనీసం ఒక గ్రంథాలయ పీరియడ్ కేటాయించి, పఠనం, పుస్తక సమీక్ష, కథా వివరణ వంటి కార్యక్రమాలు నిర్వహించాలి.
సమిష్టి భాగస్వామ్యం: ప్రధానోపాధ్యాయులు, భాషా ఉపాధ్యాయులు, తల్లిదండ్రులు, సమాజం కలిసి గ్రంథాలయ వినియోగాన్ని ప్రోత్సహించి, ఇంటి పఠన సంస్కృతిని కూడా పెంపొందించాలి.
సమర్థవంతమైన నిర్వహణ: పుస్తకాల వర్గీకరణ, నమోదు, జారీ–తిరిగి స్వీకరణ, పరిశుభ్రత, కొత్త పుస్తకాల సమీకరణతో పాటు విద్యార్థుల పఠన పురోగతిని నిరంతరం పర్యవేక్షించాలి.
వృత్తిపరమైన అభివృద్ధి: ఉపాధ్యాయుల బోధనా నైపుణ్యాలు, అనుభవాల పంచుకోవడం, ఉత్తమ బోధనా పద్ధతుల పరస్పర మార్పిడికి పాఠశాల సముదాయ సమావేశాలు సమర్థవంతమైన వేదికగా పనిచేస్తాయి.
వనరుల భాగస్వామ్యం: పాఠశాలల మధ్య గ్రంథాలయాలు, ప్రయోగశాలలు, ICT వనరులు, బోధనాభ్యసన సామగ్రి (TLM) వంటి వనరులను పంచుకొని విద్యా నాణ్యతను మెరుగుపరుస్తాయి.
NEP–2020 & NCF–2023 అమలు: జాతీయ విద్యా విధానం–2020, జాతీయ పాఠ్యప్రణాళికా చట్రం–2023 ప్రకారం సహకార అభ్యసనం, డిజిటల్ బోధన, సమగ్ర మూల్యాంకనం, వినూత్న బోధనా విధానాల అమలుకు దోహదపడతాయి.
విద్యార్థుల అభ్యసనాభివృద్ధి: అభ్యసన స్థాయుల విశ్లేషణ, వెనుకబడిన విద్యార్థులకు ప్రత్యేక కార్యాచరణ, మాదిరి పాఠాలు, ప్రశ్నపత్రాల రూపకల్పన, ఉత్తమ ఆచరణల పంచుకోవడం ద్వారా అభ్యసన ఫలితాలను మెరుగుపరుస్తాయి.
సమన్వయం & పర్యవేక్షణ: సంవత్సరానికి ఆరు సమావేశాలను ప్రణాళికాబద్ధంగా నిర్వహిస్తూ, ప్రధానోపాధ్యాయులు, విషయ నిపుణులు, MEO మరియు విద్యాశాఖ అధికారులు సమన్వయంతో పర్యవేక్షించి నాణ్యమైన విద్య సాధనకు కృషి చేస్తారు.
అనుభవాత్మక అభ్యసనం: NEP–2020, NCF–2023 ప్రకారం 10 No-Bag Days ద్వారా విద్యార్థులు పుస్తకాలకే పరిమితం కాకుండా బొమ్మలు, ఆటలు, కార్యాచరణలు, స్థానిక వనరులు, సమాజ అనుభవాల ద్వారా నేర్చుకునే అవకాశాలు కల్పించాలి.
బొమ్మల ఆధారిత భాషాబోధన: కథ చెప్పడం, పాత్రధారణ, బొమ్మలతో సంభాషణలు, పదకేళి, చిత్రాల ఆధారంగా కథలు–వ్యాసాలు రాయించడం ద్వారా వినడం, మాట్లాడడం, చదవడం, రాయడం నైపుణ్యాలను అభివృద్ధి చేయాలి.
తెలుగు భాషోపాధ్యాయుని పాత్ర: భాషను జీవనానుభవాలతో అనుసంధానిస్తూ స్థానిక సంస్కృతి, జానపదం, యాసా పదాలు, పరిశీలన, స్వీయరచన, సృజనాత్మక వ్యక్తీకరణకు అవకాశాలు కల్పించే Facilitator మరియు Learning Designerగా వ్యవహరించాలి.
జీవన నైపుణ్యాల వికాసం: గ్రామ సందర్శనలు, వృత్తి నిపుణులతో సంభాషణలు, కళా–సాంస్కృతిక కార్యక్రమాలు, బృందపని, సమస్య పరిష్కారం, నాయకత్వం వంటి కార్యక్రమాల ద్వారా విద్యార్థుల్లో జీవన నైపుణ్యాలు, సామాజిక బాధ్యత పెంపొందించాలి.
సమగ్ర మూల్యాంకనం: మార్కుల ఆధారిత పరీక్షలకు బదులుగా పాల్గొనడం, సృజనాత్మకత, పరిశీలన, సహకారం, మౌఖిక వ్యక్తీకరణ, ప్రతిబింబాత్మక రచన (Reflective Writing), పోర్ట్ఫోలియో వంటి అంశాల ఆధారంగా విద్యార్థుల అభ్యసనాన్ని మూల్యాంకనం చేయాలి.
సురక్షిత పాఠశాల వాతావరణం: భౌతిక, వ్యక్తిగత, భావోద్వేగ, సామాజిక, సైబర్ భద్రతను కల్పించడం ద్వారా విద్యార్థుల అభ్యసనానికి అనుకూలమైన వాతావరణాన్ని ఏర్పాటు చేయాలి.
పిల్లల రక్షణపై అవగాహన: Safe Touch, Unsafe Touch, Confusing Touch, POCSO చట్టం, సైబర్ నేరాలు, మాదకద్రవ్యాల ప్రమాదాలపై విద్యార్థులకు నిరంతరం అవగాహన కల్పించాలి.
ఉపాధ్యాయులు–తల్లిదండ్రుల భాగస్వామ్యం: పిల్లల భద్రత కోసం ప్రధానోపాధ్యాయులు, ఉపాధ్యాయులు, తల్లిదండ్రులు, పాఠశాల నిర్వహణ కమిటీలు, స్థానిక సమాజం సమన్వయంతో పనిచేయాలి.
భావోద్వేగ, సామాజిక రక్షణ: బెదిరింపులు (Bullying), వివక్ష, మానసిక వేధింపులు, పరీక్షల ఒత్తిడి వంటి సమస్యలను గుర్తించి కౌన్సిలింగ్, మార్గదర్శకత్వం ద్వారా పరిష్కరించాలి.
సైబర్ భద్రతా నైపుణ్యాలు: బలమైన పాస్వర్డ్లు, వ్యక్తిగత సమాచార గోప్యత, అనుమానాస్పద లింకులను నివారించడం, బాధ్యతాయుతమైన సోషల్ మీడియా వినియోగంపై విద్యార్థులకు శిక్షణ ఇవ్వాలి.
.